a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 #

letra de epanerxomai - epel

ζουμέ σε φούσκες, συχνά πυκνά το παραδέχομαι
τρέφω την θλίψη που με πνίγει, μετά τρέφομαι
τα άσχημα βαράν τη πόρτα και δεν προλαβαίνω
χάνομαι δυο μήνες και επανέρχομαι

σάρκα και οστά, ενδιάμεσα άνχος
αγγίζω επιφυλακτικά, ίσα ίσα να μην πάθω ζημιά
το γυαλί δεν κολλάει άμα σπάσει και μάλλον σπάω συχνά
και να με φίλε, μια άμορφη μάζα από γυαλιά
έχω τα πάντα και το τίποτα στα χέρια και αφού τα ενώσω φτιάνω κάτι για να ανασαίνω, δεν προλαβαίνω
ο κόσμος τρέχει δεν καταλαβαίνω ή πεθαίνω ή κρατώ την ελπίδα και επιμένω
στα πάνω κάτω θα ξεράσω τις ανατροπές
κι όλο λέω πως θα κάνω στο μπουρδέλο μου αλλαγές
μα μου κάθεται η θλίψη και βαραίνει ο καναπές
μιζέρια αποτυχίες και οι καρδιές βαράνε σα’τρελές
βρίσκω το όμορφο παντού μα την ασχήμια προσέχω
όλο σκαλίζω το χαμόγελο και αφού τελείωσω πέφτω
και σκέφτομαι πολλά και δεν λέω πολλά
θα βγάζω θλίψεις μέχρι να αδειάσω και ποιός σας γαμά
είμαι το προβληματικό παιδί που τα παντά του φταίνε
αρνητισμός και περηφάνεια και οι νύχτες μου καίνε
δεν ακούω καν οι γύρο τι μου λένε
ραπάρω για τα αλάνια που τα βράδια σπάνε και δεν το λένε
ειμαστέ περαστικοί, όλα πανέ και έρχονται, μα τα μάτια μου καρτώνουν τι θέλω απόψε
ελά δεν έχω υπομονή να τ’αναλύσω κι άλλο, κάνε τυχαία ότι πέρασες και τη μιζέρια κόψε
ζουμέ σε φούσκες, συχνά πυκνά το παραδέχομαι
τρέφω την θλίψη που με πνίγει, μετά τρέφομαι
τα άσχημα βαράν τη πόρτα και δεν προλαβαίνω
χάνομαι δυο μήνες και επανέρχομαι

τα έχω όλα σκατά στο κεφάλι μου και γάμησα το μέτρο
στο πως πίνω πότε πίνω και πως γράφω στο μέτρο
θέλουν να γίνω, κοινωνικός μα τρώνε πακέτο
βαρέθηκα να μου σπάτε τα αρχίδια κάθε χρονιά φέτος
είπα, αστό να γαμηθεί, δεν μου καίγεται καρφί
δεν έχω να σας προσφέρω τίποτα βλάκες
το ραπ εκμεταλλεύομαι να γράφω φρίκες, σε ομάδες
που δεν πιάνουνε ούτε τα μισά που λέω στις μπάρες
είμαι πάνω κάτω εκεί που σε άφησα δες
ένα βήμα μπρος και δύο πίσω από το ασταθές
στα ακροδακτυλά μου κρατάω την μοίρα μου την δικία σου στην γλώσσα μου μιλάω και ξεντύνω ψυχές
ζούμε σε καλούπια βάζοντας ταμπέλες παντού
μα δεν πίστευα στα λόγια, τα λόγια δεν μου αρκούν
οι άνθρωποι βάζουν λέξεις μπροστά πίσω να κρυφτούν
μπάσταραδα μ’άποψη, ψωφάνε στην ζωή σου να μπούν
κι όλοι μιλάνε και ζητάνε και ρωτάνε πολλά
λες και τους ξέρω ή χρωστάω να μιλάω καλά
λες και γαμάω το συκώτι τους που πίνω συχνά
λες και μάθαν τον δημήτρη πέρα από ραπά
ηθέλα, να είμαι κάτι για τους γύρο μου, περίφανος ο κύκλος μου
να με βλέπουν και να γεμίζουν μα πήρα πρέφα πως το τίποτα είμαι κι όσοι αξίζουν
θα με αγαπάν στα χάλια μου και εκεί θα με στηρίζουν
ζουμέ σε φούσκες, συχνά πυκνά το παραδέχομαι
τρέφω την θλίψη που με πνίγει, μετά τρέφομαι
τα άσχημα βαράν τη πόρτα και δεν προλαβαίνω
χάνομαι δυο μήνες και επανέρχομαι

- epel

letras aleatórias

MAIS ACESSADOS